De Lustige Reiziger

Namaste

'Dat al uw kwaliteiten gezegend zijn en beschermd mogen zijn door de Goden'.


Dat wensten de Nepalezen elkaar toe. Niet een keer per dag. Maar talloze malen. Tien, twintig, dertig......honderd keer. Misschien meer. Goed bedoeld. Dat wel. Zeker. En op zichzelf ook niets mis mee. Integendeel zelfs. Maar een tikje tijdrovend was het wel. Zo'n hele zin. En dan zo vaak. En dat zagen de Nepalezen na verloop van tijd zelf ook wel in.

 

'Namaste', ook voor deze Nepalees

 

Daarom hebben ze, slim als ze zijn, een afkorting bedacht: 'Namaste'. Je gebruikt het woord als 'goedemorgen', 'welkom', 'tot ziens', 'goede reis'. En voor nog veel meer. Geweldig woord. Als je het even niet meer weet: 'Namaste', handen bij elkaar brengen. Klein buiginkje. En je hebt er vrienden voor het leven bij.




Het is altijd linke soep om een eventuele verliefdheid meteen Wereldkundig te maken. Maar ik doe het toch. Nepal bevalt. Erg goed zelfs. Bij aankomst al.


Ik werd tijdens mijn tocht vanaf de grens tot aan Manhendranagar (de eerste stad in Nepal) vergezeld door een Nepalese jongen. Achttien jaar. Student. Geweldig sympathiek. Hij bracht me naar een geldautomaat. Verwees me naar een goed hotel. En zo zijn er al meer vriendelijke onmoetingen geweest. Kortom, Hier ontmoet ik de vriendelijkheid die ik in India wat gemist heb.

 

Nepalase woning in Manhendranagar

 

En er is nog iets! Iets heel belangwekkends!!


Normaal ben ik niet zo van de nieuwigheden. Tenminste, als het om fietstechniek gaat dan. Maar mijn fiets is uitgerust met een Rholoffnaaf. Eh ja, Gerrit. Fijn voor je joh!. Lekker houwe zo. Niets meer aan doen. Geniet er van. Doe ik ook. Maar ik wil er iets over vertellen.


De Rohloffnaaf is een vrij nieuwe techniek (is niet helemaal waar, maar wel bijna). Je hebt geen tandwielencassete's meer. De tandwielen zijn weggewerkt in de achteras. En je kunt ook niet meer met beide duimen schakelen. Het schakelen gaat via het draaien aan het handvat aan de rechterzijde. Ik heb 14 versnellingen tot mijn beschikking. Zat.


Allemaal leuk en aardig die nieuwe technische snufjes. Maar het is ook het enige onderdeel dat niet stuk moet gaan. Dat geldt in principe natuurlijk voor alle overige onderdelen. Maar daarvan denk ik dat ze in Azie nog wel een oplossing voorhanden hebben. Echter, voor een defecte Rholoffnaaf vrees ik het ergste. Vandaar mijn terughoudendheid bij het toepassen van nieuwe fietstechnieken.


Fietsen met een Rholoffnaaf is fijn. Echter, het heeft ook een serieus nadeel. In versnelling 4, 5 en 6 maakt ie geluid. Een 'ik-loop-aan-geluid'. Het schaaft wat. Er loopt iets aan. Een lijkt een beetje op het versleten schuurpapier-geluid over hout. Niet fijn. Vooral voor het gevoel. Het lijkt dat je harder moet trappen. Is niet zo. Zit tussen de oren. Is spygisj! Flink wennen dus.


De fabrikant kan dit probleem bij dit stukje techniek vooralsnog niet de Wereld uit helpen. Waarom dit uitgebreide Rholoffverhaal.


In India heb ik 'dat' geluid niet een keer gehoord. Ik herhaal: niet een (1) keer. Door de ongelofelijke verkeersherrie. Het getoeter. Het vele verkeer. Het voortdurende lawaai. Maar toen ik de grens naar Nepal overstak en mijn eerste kilometers wegtrapte was het geluid er weer.


En opeens genoot ik van het aanloopgeluid. Wat een rust. De straten zijn hier relatief rustig. En hier wordt hier alleen zo af en toe 's getoeterd. Het verkeer is redelijk georganiseerd. Zeker vergeleken met India. En het is groen. Bananenbomen groeien tot in de hemel. Er wordt gewerkt op het land. En de mensen zijn vriendelijk. Glimlachen. En ik voer in twee dagen tijd meer leuke en vrolijke gesprekken dan in een maand India. Dus Nepal heeft nu al een streepje voor.



In mei 2008 heeft koning Gyanendra het veld moeten ruimen. Niet echt natuurlijk. Daar had ie vast z'n onderdanen voor. Voor dat opruimen van dat veld. Het lijkt mij tenminste sterk dat de Koning zelf ...........


Afin, hij was Koning af. Was een slechte dag voor 'm. Hij heeft vast betere dagen gekend. En ook voor z'n vrouw denk ik zo (vrouwen worden in dit soort situaties vaak vergeten....). Die was waarschijnlijk toch wel aan het luxe Koningleventje gewend. Had vast de schoenenkast vol staan. Misschien zelfs twee. Had een handjevol bedienden rondlopen. Hoefde nooit de afwas te doen. Laat staan te koken (andersom mag ook, maakt voor het verhaal niet uit). Ja, dat zijn dingetjes, die doen wat met een vrouw. Voor beiden dus geen feestdag!


Echter, voor Nepal wel! Want voor Nepal betekende het, het einde van een totalitair regime. Nepal werd uitgeroepen tot een federale democratische republiek. Goed nieuws! Voor Nepal. En de Nepalezen. En ook voor de voormalige rebellen: de Maoisten. Die wonnen namelijk de verkiezingen (april 2008) en werden meteen de grootste partij van het land. En er is nog meer goed nieuws.


Vandaag hebben de drie grootste politieke partijen (waaronder die van de Maoisten (273 van de 600 zetels) een soort van overeenkomst bereikt.
De kranten staan er bol van.

Ik ben (nog) niet precies op de hoogte van de inhoud. Maar het zou gaan over afspraken omtrent het leger. Een op handen zijnde overeenkomst tussen de coalitiepartijen en de oppositie. De man die me er over vertelde klonk zeer opgetogen. Hij hoopte dat dit nu eindelijk de doorbraak zou zijn naar een meer stabiele situatie in het land (in 2007 was er geruime tijd opstand en gedoe en nog maar onlangs brak er weer onrust uit).


Ik help het hem graag meehopen.


Ok, vandaag en morgen sta ik even stil.


Vandaag was Nationale fietsschoonmaak-, reparatie- en nakijkdag, simkaartregeldag, geldwisseldag, koop twee paar sokkendag (hoog en laag, wel maat 45, schier onmogelijke missie, raak die dingen dan ook niet kwijt Gerrit, ik weet 't, sorry), onderbroekkoopdag en internetcafezoekdag. En hup, de dag is weer om (18.00 uur, aardedonker!).


Morgen ga ik een reisplan voor de komende twee maanden opstellen. Overmorgen ga ik weer 's wat fietsarbeid verrichten. In Nepal. Zin in! Heel veel!!


'ik heb even stil gestaan en dat was een hele vooruitgang'

Reacties

Reacties

roel

klinkt heerlijkk Gerrit,

geniet van Nepal en de vriendelijkheid.
eigenlijk hoor ik in je verhalen een soort van heimwee naar je oude fiets? :-))\

Gerrit

...natuurlijk ben je weer gewoon de snelste en dus de eerste......ja ik zoek nog een leuke tweedhandse........heb jij misschien nog iets staan (ha ha).......

Bedankt voor je leuke reacties man!!

roel

een regelmatig gebruikte Cube, prachtig matzwart, rijdt heerlijk :-))
suc6, geniet, blijf blij

Ellen

ff nagekeken op wiki; in 2001 schoot de kroonprins zijn ouders en nog wat meer familie dood, omdat hij niet mocht trouwen met het meisje wat hij wilde. Daarna sloeg hij de hand aan zichzelf, wat niet in een (1, om met jou te spreken) keer lukte, dus hij werd uitgeroepen tot koning, al lag hij in coma. Na 3 dagen stierf hij alsnog en werd de broer van z'n vader koning, en dat is degene waar jij net over schreef. De strijd met de maoisten bleef zodat de koning uiteindelijk vond dat hij de boel maar zeer autoritair moest aanpakken, misschien dat het m dan lukte. Maar er werd een vredesovereenkomst gesloten tussen de maoisten en de regering, en de koning moest aftreden. Een jaar later werd Nepal tot republiek uitgeroepen.

En wiki had ook nog voor jou persoonlijk heel goed nieuws:
In juni 2011 werd de laatste landmijn onschadelijk gemaakt en werd het land landmijnvrij verklaard.

jos

Best Gerrit,
wat die Rohloff naaf betreft, je weet waarom die lage versnellingen zo'n raar geluid maken: omdat het grote vertragingen zijn! Een grote sterke kerel als jij komt toch niet lager dan 8!
Succes met doortrappen.

Karin V

Hoi Gerrit,
Klinkt relaxed zeg, lekker genieten! Wel een beetje jammer van India, maar goed - kun je misschien weer aan je lijstje toevoegen om een ander deel van India te zien?
Veel plezier!
Karin (nee niet diegene die nu in NYC is)

K@r!n die net terug uit NYC is

Lig daarom beetje achter, moet ook kerstloop regelen ed, maar probeer je bij te houden! Wil niets missen, elke dag een verhaalte voor het slapen gaan...

truste

PS: niet te hard fietsen, zo hard kan ik het niet bijbenen

Gerrit

Hey Karin,

Vertel 's over NY. Hoe was ' t daar?

Ik ben razend benieuwd.....

Gerrit+

K@r!n

Nou, een weekje NYC is absoluut fantastisch! En ja, wat zal ik zeggen over die 26,2 mijl (beter bekend als 42,2 km). Vooral wel weer erg ver!
Maar het ging goed, ik was wat minder getraind en het parcours is wat zwaarder (bruggen en vals plat), zeker in combinatie met jetlag en sightseeing vooraf, dus ik ben zeer tevreden met mijn tijd onder de 4 uur (3,56). Corrie Stoker en ik hebben hem vrijwel helemaal samen gelopen, en wederom zeer vlak: 8 sec. verschil tussen snelste en langzaamste mijl.
En ja, 2 miljoen NY-ers die je naam roepn (come on Karen, you can do it, looking great), dat is geweldig. En ook daarna, als je met je grote medaille door NYC loopt. Je wordt op handen gedragen en ook thuis vind iedereen de marathon van NY van veel meer waarde dan welk ander pr dan ook!
Ben nog steeds niet helemaal 'geland' zullen we maar zeggen (komt ws. ook door jetlag). Maar ja, het gewone leven is weer begonnen, de Kerstloop dient weer georganiseerd te worden e.d.

Namaste Gerrit!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!