De Lustige Reiziger

Zaaltje

Ik heb een zaaltje afgehuurd. In Lahore. Het werd tijd ook.

 

Ik heb eh...pak 'm beet: 180 miljoen Pakistanen uitgenodigd. En ze zijn er allemaal. Had ik ook verwacht. Want Ik heb gratis chai en cake in het vooruitzicht gesteld. En dan komen ze wel. Zijn ze gek op. Cake.


Het is jammer dat jullie wat laat zijn, want we zijn al bij agendapunt vier aanbeland. Het eerste agendapunt bestond uit een kennismakingsrondje. Was zo klaar. Het tweede leverde meer discussie op: de probleemstelling. Als die niet helder is, hoef je met agendapunt 3 en vier niet aan te vangen. Zinloze missie. Kansloos.


De probleemstelling is het vele claxoneren. In het verkeer. Er wordt namelijk getoeterd. Vaak. Veel. En hard. Nu is op zichzelf dat toeteren een goed middel om iemand anders iets te laten weten. Opmerkzaam te maken. En gelukkig is het ook duidelijk wat. Het betekend namelijk: opzij, maak plaats, ik heb ongeloflijke haast (mag je ook drie keer heel snel opzeggen of zingen, maar zing alleen als je een beetje talent hebt, laat anders maar zitten).


En het goede nieuws is dat er dan ook echt iemand aan komt. Wanneer er wordt getoeterd. Altijd. Tot zover geen probleem. Niks aan het handje. Houwe zo. Niks meer aan doen. Hoezo probleem Gerrit?


Nouh....vaak toetert er nog iemand. Soms net ietsjepietsje voor die ander. Soms er net iets na. En soms gelijktijdig. Ook nog niet zo'n geweldige ramp.


Echter, meestal (eigenlijk altijd) toeterd er nog iemand, en nog iemand, en vaak nog wel iemand. Het lijkt wel om alle 180 miljoen Pakistanen tegelijk op hun claxon drukken. Op zichzelf is daar ook nog wel mee te leven. Althans met een goede set op maat gemaakte oordoppen. Of met van die bosmaaier/kettingzaag veiligheidsoordoppen op. Niet doen in Pakistan. Je loopt voor lul. Echt waar.


Nu de probleemstelling: iedereen die toetert bedoelt hiermee te zeggen: aan de kant, ik kom er aan. En dat is wel probleem. Want ze komen er aan. En even aan de kant gaan is even niet voorhanden. Probleemstelling.

 


Op een paar dissidenten na(die werden de zaal uitgebonsjoerd) werden we uiteindelijk eens dat dit wel wat verwarend en chaotisch over zou kunnen komen. Op bijvoorbeeld een Hollandsche fietser.
Om maar 's een volstrekt willekeurig voorbeeld bij de kop te pakken.


Agendapunt drie was de branstormronde. Je moet de deelnemers in elk geval het gevoel geven dat ze mee mogen denken. De oplossing heb je zelf allang bedacht, maar dit agendapunt is natuurijk essentieel om voldoende draagvlak te verkrijgen. En om mensen het gevoel te geven dat ze hebben kunnen bijdragen aan de oplossing. Tuurlijk. Nooit overslaan. Niet denken: tijdverspilling. Verplicht nummer. Gewoon doen. Neem ondertussen zelf een neut of gebruik het als pauze. Gewoon laten passeren. Verder niks mee doen.


En nu dus agendapunt vier: de oplossing.


Het voorstel is om uiteindeijk een (1) iemand aan te wijzen die de bevoegdheid krijgt om te claxoneren. Op het moment dat deze bestuurder claxoneert gaan alle overige deelnemers aan de kant. Zo heeft deze man een vrije doorgang en kan ie lekker op tijd bij moeder de vrouw zijn. Is een mooie afspraak. Echter er geldt een (1) uitzondering. In het geval dat deze man een fietser uit Holland tegemoet komt of passeert, heeft deze fietser altijd voorrang. Overigens ook op alle overige weggebruikers.


Voor alle overige verkeerdeelnemers is voorlopig nog geen oplossing voorhanden. Maar die problematiek behandelen we in de volgende sessie.

 


Probeer ook (ik weet dat dit onderdeel niet op de agenda staat maar toch) een beetje in 'je baan' te blijven. Wanneer je bijvoorbeeld bij een verkeerslicht staat. Probeer dan niet elk 'gaatje' op te vullen met je voertuig. En mocht het onverhoopt een keertje niet zo lopen als je had gedacht (iemand schuurt langs je voertuig of kruipt toch voor of snijd je op een lelijke manier de pas af), wees dan een beetje lief en begin niet meteen te schelden. Er is al zoveel ellende in de Wereld. Ok! Fijn.


Goed dit hebben we dan geregeld. Nu we toch onder elkaar zijn is het wellicht een goed idee om nog wat andere dingetjes te bespreken. Ik stel voor dat we puntsgewijs de onderwerpen kort doornemen.


1. als jullie rommel maken is dat op zichzelf niet erg. Maar neem het even even mee naar huis en gooi het in de kliko. En als je toch bezig bent, houd dan het GFT- en het overige afval even gescheiden. In mijn land is er een leus: met hetzelfde gemak gooi je het in de afvalbak. Echter, dat is bezijden de waarheid. Je moet er nl echt wel wat moeite voor doen. Eerlijk is eerlijk.

En nog een tip: let wel op dat je de kliko niet te vroeg aan 'de weg' zet, want dat kan je een boete opleveren. Te laat ophalen ook. trouwens. Kijk maar even of het je allemaal lukt.


2. wanneer jullie zo lekker aan het bakken en braden zijn (het is vaak heel lekker, echt) op straat, ververs dan zo af en toe de bakolie 's. Een keer per maand is voldoende. Ruim. Zou al een hele stap voorwaarts zijn.

3. er zijn er vast onder jullie die een hotel of guesthouse hebben. Ah... doe mij een plezier: verschoon de lakens 's. Een keer in de maand is prima (gelijk met de olie, makkelijk te onthouden, scheelt je bovendien een knoop in je zakdoek). Neem de kussens dan ook even mee.

4. en tenslotte moeten jullie gewoon blijven proberen die enkele toerist die Pakistan bezoekt flink af te zetten. Door veel meer geld te vragen dan eigenlijk gewoonlijk is. Hou vol. Er zijn er altijd wel een paar die er in trappen.

Voor het overige zijn jullie echt heel goed bezig. Behoud die vriendelijkheid. Die gastvrijheid. En behulpzaamheid. En onderhoud je berg- en bosgebieden goed. Ze zijn breathteaking!

'Nog iemand iets voor de rondvraag?' (niet te lang bedenktijd geven, is een tip) Nee? Fijn.


Ok, dit was 't voor vanmiddag. Bedankt voor jullie aandacht. En het luisterend oor. De notulen zullen jullie binnen een week ontvangen. En doe mij een plezier: lees ze effe door. Vaak worden die dingen niet gelezen. En daar worden ze natuurlijk niet voor opgesteld.


Er is nog cake over. Iemand nog een plakje?

Reacties

Reacties

Elsa Otten

Eh ja lees ze effe door en neem ze mee naar huis. Gooi ze dan gewoon in de prullebak en dus niet op straat!! Want dan zie je door de notulen de straat niet meer. Het toetert dus behoorlijk in je hoofd Gerrit! Maar je bedenkt dan wel weer een mooie oplossing. De hele zooi bij elkaar en direct even een paar andere dingen bespreken. Een schoon laken op zijn tijd is ook wel fijn. Ja ja je probeert het goed te regelen. Ik hoop echt voor je dat ze allemaal meewerken. Dat je vanavond lekker in een schoon gewassen bedje ligt en dat je hebt gegeten uit verse bakolie. Ik duim voor je.
En wil je ze bij de volgende vergadering allemaal de groeten van mij doen?
Veel plezier en wij gaan wel gewoon een weekje naar Terschelling. Veel liefs uit Harderwijk.

Gerrit

Ha die Elsa! Leuk joh, dat je reageert! En zo supersnel.

Veel pleizier op het mooie Terschelling! Want daar is het toevallig ook heeeeeeeeeel mooi.

En doe de groeten aan Klaas!

ps. wil je me je mailadres even mailen? Dan kan ik mijn aangepaste routeboek even mailen. Er komen nl wat wijzigingen aan. Thanks!

Jacqueline

Het is je weer gelukt, je hebt mij weer een half uurtje geamuseerd :-)! Beter dan het vermaak wat tv heet...
Pas goed op jezelf en ik verheug mij alweer op het vervolg!

Mister Pakistandra

Hello mister Holland!

I was on my way to this important meeting. I am very sorry I didn't made it. A lot of trouble on the street. On the way to your meeting there was a asshole driving in his car. He was driving like a turtle! So I claxonned and claxonned and claxonned and again I claxonned, but it didn't help.
I was so angry, I screamed all the dirty words I know, but the idiot would not let me pass. So I gave a little more gas and bumped his car. The driver stopped his car right away, jumped out the car and came to me. He hit me and broke my nose. I had to go to the hospital.
Again, I am so sorry I could not come!
Next time I will be there!

But I write you now, because I am very curious.
What were exactly the subjects you have been spoking about?

Hope to hear from you soon!

Karin V

Wat een leuke verhalen weer. Heb ze met veel plezier gelezen. Je taxiritje... 'Training' your nerves.

Trouwens die fietser, Geweldig. Dat zijn nog eens de ouderwetse 'stalen rossen' (dat kunnen onze huidige aluminium frames niet meer aan). Daar past tenminste nog wat bagage op. Wat had die man in hemelsnaam bij zich - zoveel in zulke grote tassen. Het lijkt wel zo'n (bulki?)zak van de Gamma.
Wil je volgende keer eens kijken wat het is, ik ben nieuwsgierig. Kun jij wel maken denk ik, je hebt wel een streepje voor bij de Pakistanen...

Groetjes,

Godelieve

Weer genoten van je nieuwe verhalen.

Soms zo herkenbaar, de tandarts (ja dat nekschot houden we er in) , ook een voor de bedenker van het cdhoesjesplasticje en een voor hen die niet begrijpen hoezeer een fietser na een dag ploeteren een douche wil.

Soms alsof ik zelf bij ben. Je beschrijving van Islamabad.

Soms heel onwerkelijk.Moet toch wel heel bijzonder zijn om je te voelen als de nachtwacht.

Ga zo door en blijf de trappers ronddraaien.

Everhard

Mooi Gerrit,ook ik geniet keer op keer weer van je schrijf kunstwerken.
Je wandeling door Islamabad ervaarde ik alsof ik gewoon naast je liep en schiep een goed beeld van de dagelijkse gang van zaken.
Keep it cool ondanks de hitte!!
Vraagje:Ben je daar nu ook nog aan het hardlopen?kan me het bijna niet voorstellen.
Groet: Everhard

gerda

Heb net in een heerlijk middagzonnetje je verhalen van de laatste weken - uitgeprint om naar mn ouders te versturen - achter elkaar gelezen. Wat een verworvenheid dat je belevenissen van Verweggistan via de digitale snelweg dan direct van zo dichtbij kan beleven! Al genietend van een capuchinootje en lekker vers broodje van de bakker erbij, met oude boerenkaas (altijd jammie), fiets ik dan bijna gewoon naast je.
Zelfs de bacterien van je Pakistaanse maaltijden waren heel direct voelbaar afgelopen dinsdag, maar voordeel van een gezond kaaskoppen-lijf is dat ie ze direct herkent en ze acuut eruit gooit (ook letterlijk ja), dus 4 uurtjes later was ik al weer helemaal 't mannetje'.

En dank voor de tip van de 'doorstreepstift', maar het enige dat ik had was een gele markeerstift, dus die heb ik maar gebruikt. Ik kan je niet precies zeggen wat dat doet voor je zorgvuldig opgebouwde imago ("oh, wanneer dan, Gerrit?") maar vertrouw maar op de mildheid van een bijna 86jarige man met een flexibele geest. En zijn 10jaar jongere en (daardoor) misschien ietsjes minder milde vrouw....Ai!!
Alle gekheid, ze reizen graag met je mee en groeten je.

Leuk om over al die verschillende contacten te lezen, al lijken ze - heeeeel af en toe maar - wat veel van hetzelfde. Maar dat maakt de wat diepgaandere contacten alleen maar bijzonderder. En geruststellend dat er nog meer wereld(vreemde)fietsers iets vergelijkbaars doen.

Voor NZ heb ik de 1e offertes binnen. De campers met bubblebad zijn inmiddels vergeven, maar met een waterbed van 2x2m gaat mogelijk nog lukken;-! En er is zelfs een goedkope terugvlucht waar maatje Santos niet meetelt als bagage, maar voor een smal bedrag in het ruim meereist. Dus die kan gewoon mee. Maar dat mail ik je allemaal wel.

Nu slapen, en morgen nog flink genieten van een supermooie dag op de Veluwe. Take care!

Hans

Als ik zo je verhalen lees en de foto's zie komt er bij mij een idee op voor een plaatselijk project:
Een Natuurschoonmaakdag! ik zorg wel voor een startformulier. Ga rustig door Gerrit, geniet van al dat lekkers wat er op straat te koop is. Hier is het nog rustig (stilte voor de storm?) Groet van de Veluwe.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!