De Lustige Reiziger

Opwindoor

Ik zou eigenlijk het schaamrood op de kaken moeten hebben (vliegschaamte). Echter in plaats daarvan heb ik het angstig zure transpiratievocht in mijn bilspleet staan. 

Ik ben bang voor muizen, vrouwen en vliegen. En niet noodzakelijkerwijs in die volgorde. Die kan flink fluctueren. En nu staat vliegen voor eventjes met stip op 1. Want ik zit nu in zo’n vliegding.

“Wat heb ik er een angst voor”, lieve lezer”.

Maar gelukkig heb ik deze vlucht enige afleiding. Want naast mij vliegen de vonken er af. Of eigenlijk de oren. Of heel eigenlijk - om precies te zijn - 1 oor. 

Een pasgetrouwd - hevig verliefd - stelletje zit momenteel in het vliegtuig naast mij. De jongen draait nu al zo’n eh...... 2 uur en 30 minuten met het puntje van zijn tong. In de rondte. In haar linkeroor! 

Voor even lijkt me dat best opwindend. Dat ga ik niet ontkennen. Het is echt niet mijn bedoeling om een discussie over dit onderwerp ontketenen. Verre van dat. “Maar bijna 3 uur lieve lezer?! Is dat niet wat teveel van het goede? Zeg nu zelf!”.

Als ik dat meisje was geweest had ik na een half uurtje tongoor draaien er - richting de nieuwbakken echtgenoot - toch ‘s voorzichtig een opmerking over gemaakt. En als dat geen vruchten af zou werpen, na een uur misschien toch iets meer tegengas hebben gegeven. Na anderhalf uur een duidelijk signaal afgeven, na twee uur iets met een vuist en iets met een tafel........

Het kan bijna niet anders of het meisje hoeft het komende jaar haar oor niet meer te reinigen. Die kan de in jaren zorgvuldige opgebouwde wattenstaafjes voorraad wel weg flikkeren. Geeft ook lekker weer wat ruimte in het badkamerkastje. Dat oor heeft de nazomer-APK-oorsmeerkeuring glansrijk doorstaan. 

“Maar bij al dat tong-oor-roeren komt er toch ook het nodige vocht vrij”?! Toch? Ik heb er niet zoveel ervaring mee, maar dat moet haast toch wel?! 

Ah!! 

Ik zie zie het tongvocht al via haar oor - over haar schouder - langs de stoelzitting lopen. Er loopt verdorie een kleverig stroompje speeksel zo op de zitting. En dat gecombineerd met mijn bilnaadvocht (pure angst, lieve lezer, pure angst) wordt het in dit gedeelte van het vliegtuig een ietwat benauwde subtropische bedoeling. Het is inmiddels zo warm en broeierig geworden. Er zouden zo bananenbomen, citrusboompies en wat fijne prikcactussen kunnen groeien.

Mocht u actuele vliegplannen hebben. En mocht u uzelf met een Transaviavogel een eindje verder op onze aardbol willen laten afleveren.. En mocht u toevallig met een Boeing 303 typenr. 975 reizen. Ga dan niet op de plaatsen 41 D, E en F zitten. Het zou er nogal vochtig kunnen wezen......

O ja, by the way. Ik ben onderweg naar Tunesië. U weet wel. Dat meest Noordelijk gelegen Afrikaanse land. Dat land waar ze met z’n tien miljoenen er wat van proberen te maken. Ik heb het plan opgevat om daar - gedurende twee weken - de boel ‘s flink op fietsstelten te zetten.

Fietst u mee?

U gaat Joan op deze reis en in dit reisverslag missen. Jammer, jammer, jammer maar Joan’s vrije dagen zijn beperkt.

(Hij tong-draait nog steeds......echt waar!)

Reacties

Reacties

Roel

Gerrit, met pensioen al. Of hangt je werk tong al op de schoenen ??
Alweer een Afrikaanse reis en zo snel alweer. Mijn Mont Blanc spieren zijn nog stijf en jij alweer op weg
Ik ben meer het Joan type, weinig dagen.
Hou je oren in de gaten en geniet

Harrie

goh, ze kunnen toch ook ff van plek wisselen. Komt dat andere oor ook aan de beurt....Of zou dat voor de terugvlucht zijn ? Hopelijk zit jij er dan weer naast om ons verslag uit te brengen.
Geniet ze !

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!