We vertrokken vanochtend best vroegjes uit Chang Mai.

Chang Mai en z’n 1.2 miljoen inwoners waren nog niet helemaal wakker. En eerlijk gezegd wij ook niet, lieve lezer, na twee fiets loze dagen. Het was dat ons reiswekkertje ons dwong om onze slaapzakken te verlaten, anders hadden we er waarschijnlijk nu nog in liggen stinken.

We waren namelijk best wel WAT moe.

Het was voor ons de afgelopen twee dagen ‘WAT lopen’ in Chang Mai. De stad herbergt 1011 Tempels (die heten hier ‘Wat’) Chang Mai heeft daarmee de hoogste tempeldichtheid van heel Thailand. En U kent ons inmiddels lieve lezer: wij hebben ze allemaal hoogstpersoonlijk– exclusief en special- voor U geïnspecteerd. Teneinde U die verre reis naar Thailand zelf niet (meer) hoeft te maken. Dat ie van uw bucketlist verwijderd kan worden. Dat U er niet meer voor hoeft te sparen, dat U er niet meer aan hoeft te denken.

Om het risico geheel en al uit te sluiten dat u bij het aanschouwen van de Duizend en tiende tempel wellicht wat ‘tempelmoe’ wordt zullen we het aantal foto’s van tempels beperkt houden en er wat andere foto’s tussendoor frommelen.

Hierkomenze: (tekst loopt door vanaf de laatste foto))

Vandaag (dinsdag 17 december) zijn we dus vertrokken uit Chang Mai.

De stad uit fietsen verloopt gladjes. We kiezen de fijne kronkelende binnenweggetjes en fietsen al best wel snel de stad uit en zijn weer – waar we het zo fijn vinden – op het platteland. Hoewel de term ‘platteland’ niet al te letterlijk genomen moet worden …..

Hoewel we het meest hevige klimwerk van deze reis achter de rug hebben, staat ons vandaag nog een flinke klim te wachten. Net voor de klim – op 33 kilometer fietsen - houden we pauze. Een pauze die tevens benut wordt om klimmoed te verzamelen.

Na een half uurtje rust stappen op en slaan naar 400 meter rechtsaf. Het bergachtige gebied in. De eerste molshoop heuveltjes doorstaan we met gemak. Maar daarna moeten we – voor het eerst deze reis – van onze fietsen af, om diezelfde fietsen vervolgens kilometer na kilometer omhoog te duwen. We zijn er eventjes zoet mee……..

Eenmaal bovengekomen volgt een gedeeltelijke beloning in de vorm van het 200 meter naar beneden suizen van de berg. Halverwege de berg slaan we rechtsaf. En vandaar loopt het lichtjes naar beneden.

Het eindpunt van vandaag ligt niet vast. Er zou een overnachtingsadres moeten zijn, maar we hebben vooraf niets geregeld. Op goed geluk dan maar.

Het lukt. In een stoffig bergdorpje dat al jaren in een diepe slaap verzonken lijkt, vinden we onderdak. Eenvoudig. Matras op de grond. Geen airco.

Maar het is helemaal prima zo. We redden ons wel hier.

Oh wacht, niet vergeten: ons dagelijkse wasje moet nog……...