Mocht u onlangs uw hart verloren hebben, en dan bedoel ik niet dat U ‘m kwijt bent of dat ie zoek is of zo. Niet dat u meteen bij de verloren voorwerpen naar dat ‘ding’ gaat lopen zoeken, lieve lezer. En mocht U zich niet kunnen beheersen en dat toch gaan doen, zoek dan tussen de fietsen, portemonnees en rugzakken naar iets dat ‘KLOPT’ en rood van kleur is. Dan maakt u de meeste kans 'm te vinden.

Maar ik bedoel dat u uw hart verloren bent aan een best wel leuke man of aan een best wel lieve karaktervolle vrouw. En dat U hem of haar binnenkort wil verrassen met een fijn reisje naar een mooie, interessante stad. Mocht U dat allemaal overwegen: ga dan nietnaar de Maleise stad Malakka.

Niet doen.

U zet daarmee namelijk uw wittebroods-hart op het spel. Er is namelijk een gerede kans dat uw lief lichtjes teleurgesteld raakt gedurende het bezoek aan deze stad. En dat wilt U lieve lezer– zeker wanneer de liefde nog zo pril is – natuurlijk uit alle macht voorkomen.

Is een tip, doe er uw voordeel mee!

Wij zijn er een dag of wat geweest en hebben Malakka wandelend bekeken. Conclusie: het UNESCO stadje mag van ons van de lijst worden afgevoerd. Te aangelegd, te aangeharkt, teveel gericht op toerisme, kortom: verkloot! Daar denken wagonladingen Aziatische toeristen trouwens ietsje pietsje anders over. Die brengen er met veel plezier hunnie vakantiedagen door.

Wat mij betreft vegen we die hele UNESCO lijst per decreet leeg en wel meteen (ik lijk – als ik dit teruglees - verdorie de heer D. TRUMP wel). Maar niet helemaal, er zijn een paar verschilletjes. Want deze clown heeft haar en ik ben geen clown. En daarbij: mijn plan gaat de UNESCO stadjes, gebouwen en monumenten WEL vooruit helpen.

Mijn reiservaring is dat zodra iets aan de UNESCO lijst wordt toegevoegd, dat het dan status en bekendheid krijgt. Dan wordt er net iets teveel geld naar toe gehengeld. En dat komt de monumenten niet altijd ten goede. Zo was ik ’s in Ethiopië en daar hadden ze een oerlelijke modern vormgegeven overkapping over een eeuwenoud monument gebouwd. Ter bescherming, dat wel. Echter het authentieke van de plek en/of gebouw wordt daarmee zoveel geweld aangedaan dat het niet mooi meer is. Het roept bij mij de vraag op: wat is erger: het middel of de kwaal.

En daarbij, die UNESCO bezienswaardigheden komen in elk reisgids te staan. Vervolgens komen er drommen toeristen op af. En waar toeristen zijn, zijn souvenirwinkeltjes, worden restaurantjes en hotels gebouwd, heb je van die nep-gidsen die je rond willen leiden en krijg je te maken met tering hoge (toegangs)prijzen.

Gewoon afschaffen die UNESCO lijst. Geef jaarlijks een gulle bijdrage om de boel te kunnen onderhouden. Toeristen moeten zelf maar uitzoeken wat ze mooi en bezienswaardig vinden.

Maar natuurlijk zijn er in de stad stille plekjes en rustige straatjes te vinden en zijn er altijd wel wat mooie plaatjes te schieten.

Zoals de Moskee. Moskeeën zijn in Maleisië niet de moeite waard om te bekijken. En dat is opvallend want in de meeste landen zijn dit juist bouwwerken waar flink wat aandacht aan is besteed. Die worden met de meest sierlijke vormen gebouwd. Wanden en vloeren worden met de meeste kleurige mozaïek-achtige tegeltjes bekleed. Zo niet in Maleisië. Vaak zijn het praktisch ingerichte gebouwen met weinig sjeu.

De Moskee van Malakka vormt hierop een uitzondering. Die is mooi. Ligt tegen de zee aangeplakt.

Tussen de vijf dagelijkse gebedssessies door wordt de Moskee kort opengesteld voor publiek. Ik moet wel wegwezen voordat de volgende gebedssessie begint, want ik denk dat Allah mij niet graag op mijn knietjes ziet gaan en mij tussen al die vrome gelovigen op de verkeerde momenten foute buigingen in een verkeerde windrichting ziet maken. Dat dat zou kunnen gebeuren acht ik niet geheel uitgesloten en zelfs zeer waarschijnlijk. Ik denk dat Allah zich een hoedje schrikt, zich verslikt of erger. Daarbij ik heb geen kleedje bij me en geen knielappen. Ik denk dat Allah mij daarvoor best 's zou kunnen straffen.

U begrijpt, ik begin wat last van haast te krijgen …..……

Als ik er rondloop zie ik dat de moskee ook voor vrouwen is opengesteld. Dat wil zeggen zij mogen in het achterste deel van de moskee (achter een lint) bidden. Voor mannen is de (veel grotere) ruimte ervoor gereserveerd.

Dat was gisteren.

Vanochtend fietsen we via drukke straten en buitenwijken de stad Malakka uit en laten deze spoedig achter ons. De rustdagen hebben ons goed gedaan en we zijn weer on the road. We zetten koers naar Kuala Lumpur, onze eindbestemming van deze reis.

Onderweg zien een aantal ganzen die er warmpjes bij zitten (of hangen zo u wilt). En we zien een bijzondere boom. Althans de bijzonderheid van de boom valt wel mee, maar de pluizenbollen die erin hangen trekken onze aandacht.

Het is de kapokboom. Die een hoogte kan bereiken van wel 70 meter. Uit de eironde vruchten steekt een flinke pluk witte watten: de kapok. Het zaadpluis wordt/werd onder meer gebruikt als vulling voor kussens en vesten.

We zijn tijdens onze reis door Vietnam, Laos, Thailand en Maleisië in totaal 7 fietsers tegengekomen die hetzelfde deden als wij. Vaak maak je even een praatje, wissel je ervaringen uit. Vandaag komt rond het middaguur ons een fietser tegemoet die wel zin heeft in een praatje.

Het blijkt Peter te zijn. Een Nieuw Zeelander die in de jaren 80 (crisisjaren) naar Australië is verhuist. Hij fietst in 5 weken tijd van Phuket naar Singapore. Hij is 63 jaar oud en vertelt dat hij bij sportevenementen kabels trekt en tv-camera’s op de juiste locatie plaatst. Tijdens de wereldkampioenschappen in Qatar was hij werkzaam en moesten er in elk station 48 camera’s geplaatst worden. Hij vertelt dat ze daar tien dagen van tevoren mee beginnen. Wat een werk voor een potje voetbal dat 1,5 uur duurt.....

Na een kwartiertje kletsen - met deze ontzettend aardige man - vervolgen we onze weg weer.

Van alle landen waar we deze reis doorheen zijn getrokken is Maleisië het meest rijk aan planten- en dierenleven. We raken niet uit gefotografeerd. Kijk maar 's naar de opbrengst van slechts 3 dagen fietsen:

Tegen 15 uur - en na 63 warm-hete fietskilometers fietsen - bereiken we ons onderkomen voor vandaag.

En even voor de duidelijkheid en om misverstanden te voorkomen: het is niet onderstaande foto. Overmorgen volgt (roffeldepoffel) de allerlaatste etappe van deze reis!!